Zeitgeist

S'Chartehus
(Gedicht aus dem Buch Ofebänkli-Gschichte von Friedrich Walti)


Hüt isch au i eusem Land
irgendwie alls durenand.
Obedure, wie mer wüsse,
bösets mit em guete Gwüsse,
undedure luegt mer zue,
macht viellicht no d'Fuscht gäg ue,
und hät gärn, was andri händ.
Neui Gsetz und alti Zähnd
ändere ganz eifach nüüt.
Armi Lüüt und rychi Lüüt.
A der Börse chasch verlüüre,
und de Gwinn muesch nid verstüüre.
I der Zuekunft wärde d'Sparer
i der Schwyz denn sicher rarer,
s'git kei Zins me bi de Banke.
Gly gohts um die letschte Franke.
Was isch mit de Arbetsplätz?
Lueg, mer mache alles lätz.
Alles sett immer obsi goh.
Niemer wot no blybe stoh.
De Kompiuter cha nid dänke,
alles wot Gas gäh anstatt ränke.
Und vo obe bis nach unde
isch d'Bescheideheit verschwunde.
Alls wott uf en Ufschwung warte,
bis es wieder blüiht im Garte,
nei nid Blueme, grossi Gwinn
gähnd em Läbe erscht en Sinn.
Mit moderne, gschyte Chöpfe
wott mer eusi Wält goh schröpfe,
und wer viel het, wott no meh.
Eines Tages wird mer gseh:
Umsatz, Wachstum, Konjunktur
legge ganz en neui Spur,
do chasch alles überhole,
es wird gloge, bschisse, gstohle,
s'isch en grosse Usverchauf,
und mer löhnd dem halt de Lauf!
Nei, mer lehre gar nüt drus.
Zletscht gheits zäme, s'Chartehus!